Tuğana

Birazcık korku dolu, aynı zamanda şanslı ve her şeye rağmen umutluyum aslında. Bana kalırsa neresinden bakmak istenildiğine bağlı olarak şekil değiştirebilen, kaybolduğumuz kalabalıklarda durup kendimize bakıp anlam aradığımız uzun bir süreçten geçiyoruz. Bugün nasılım? Nasıl hissediyorum diye kendimize soramadığımız günlerin acısı çıkıyormuş gibi. Geçmiş ve gelecekte yaşamaya ara ver artık diyor hızla akan zaman! Sevdiğin şeylerin peşinden koş, denemekten, hayal kırıklığına uğramaktan korkma, sevdiklerine onları sevdiğini her fırsatta söyle, iyilikle doldur kalbini ve en önemlisi yapmak istediklerini kenara erteleme diyor hayat haykırarak bizlere.

Özgürlüğün uzun uzun gökyüzüne bakmak olduğunu, her yeni gün başladığında aldığın nefesi derin derin içine çekmek, bahar mevsimini evimizdeki duvarların arkasından kucaklamayı deneyimlediğimiz en çok da sıkı sıkı sarılamadığımız sevdiğimiz insanlara uzaktan dokunmaya çalışıyor, biraz da alışmaya çalışıyoruz sanki…

Koşullar ne olursa olsun; şanslıyız da aslında. Kocaman sıcacık gülümsemelerimiz hala bizimle ne de olsa. Sırf bu yüzden bile şükretmeliyiz hayata.

Sıcacık bir kahve kokusuyla, sesini duyduğumuz sevdiklerimizle, okuduğumuz kitabın içimizi ısıtan bir cümlesiyle, belkide gözlerimizi kapattığımızda kurduğumuz hayallerimizle devam ediyor hayatlarımız! Görülmeyenin ötesindeki güzellikleri keşfedebilmemiz ümidiyle..

WhatsApp WhatsApp Canlı Destek