İçimdeki ikizlerden bir kesit gibi

Herkesin duygularının karmakarışık olduğu bu dönemde çoğu zaman bende ne hissettiğimi bilmiyorum. Nasılım bunun cevabını bazen bende veremiyorum.

Bazen bütün gün hiç bir şey yapmıyorum bazense içimi inanılmaz bir heyecan kaplıyor ve hayata dahil olmayı her zamankinden çok istiyorum. Ama hayatımın en aktif ve en bir şeyler yapmak için hevesli olduğum döneminde bunları yaşıyor olmam bana çok şey öğretti. Bundan yaklaşık 3 ay önce psikolojik bir rahatsızlığım yüzünden 2 hafta boyunca evden hiç çıkmamıştım. Hiç bir şey yapmak istemiyor sadece yatıp uyuyordum. Dışarı çıkıp insanlarla iletişim kurma fikri bile bana kabus gibi geliyordu. Ama şuan, şuan bu özgürlüğün benim için ne kadar değerli olduğunu anladığım bi dönemdeyim. Canım sıkıldığı an dışarı çıkabiliyor olmamın, arkadaşımla buluşup kahve yudumlamanın ne kadar da değerli olduğunu anladım. Her gün yaptığım bu sıradan şeyleri bu kadar özleyeceğimi hiç düşünmezdim.

Kalabalıktan hoşlanmayan biri olarak bu karantinadan sonra ilk işim kalabalıkta kaybolmak olacak sanırım 🙂 İnsanları hissetmek, sevdiğim herkese doyasıya sarılmak ve koşuşturmaya dahil olup kendimi akışa bırakmak istiyorum. Ve şunu biliyorumki benim için çok farklı bu dönem başlamış olacak her şey bittiğinde.

Şu an herkes gibi bende çok korkuyorum evet. Her gün ne zaman bitecek acaba diye düşünüyorum ama artık kabullendim sanırım. İlk günler kadar kötü hissetmiyorum. Çünkü beni iyi hissettiren ve bu karamsarlığımı yenmemi sağlayan insanlar var. Ve iyiki varlar! Sevginin gücü öyle büyükki korkuyu bile bitirebiliyor 🙂

WhatsApp WhatsApp Canlı Destek